Daar sta ik dan op mijn allereerste dag op inzet, een half uur te vroeg, bij de receptiebalie. Het teamlid waarmee ik heb afgesproken is nog niet op kantoor. Een beetje zenuwachtig ga ik zitten en kijk ik om me heen. Langzaam druppelen er mensen binnen. De diversiteit van de mensen die de poortjes passeren valt me op. Ze maken een ongedwongen indruk. De receptiedames zeggen vrolijk goedemorgen en daar wordt hartelijk op gereageerd. Niet veel later arriveert mijn nieuwe teamlid en na een toegangspas voor mij te hebben opgehaald, passeer ook ik die poortjes… Op naar die droombaan!

IT-er in het wild

Ik sta direct voor een verrassing. Mijn team zit namelijk niet op een IT-afdeling, maar op de afdeling bij de gebruikers van de systemen die wij beheren! Deze keuze is gemaakt om de communicatie tussen de gebruikers en IT-ers te verbeteren. Ook ontwikkelt mijn team een applicatie die speciaal voor onze afdeling wordt ingericht. Veel afstemming is dus ook nodig! Het lijkt goed te werken: er staan regelmatig mensen aan ons bureau met vragen en opmerkingen. Ook via skype (bedrijfsbreed gebruikt, heel handig) worden we veel benaderd met vragen. Geen spoor te bekennen van de stroeve communicatie uit het klassieke IT-imago!

Waarde toevoegen? Geduld…

Het team waar ik in terecht ben gekomen is net zo divers als de mensen die ik op dag één de poortjes zag passeren. Het zijn stuk voor stuk leuke mensen die me graag laten aansluiten bij hun werkzaamheden en me van alles uitleggen en leren. En dat in een periode waarin stress en deadlines de boventoon voeren.

Ik ben met mijn neus in de boter gevallen: van een systeem dat gebruikt wordt door mijn afdeling, komt een nieuwe versie beschikbaar. Deze versie wordt volop getest als ik me bij het team voeg. Confrontatie met de realiteit volgt snel: waarde toevoegen gaat de nodige tijd kosten. Frustrerend, omdat ik zie hoeveel druk en stress er op het team staat. Toch laat ik dat los en doe ik mijn best om me zo snel mogelijk de nieuwe materie eigen te maken.

Dit loont! Naarmate de weken voorbij vliegen, kan ik steeds meer puzzelstukjes op hun plek leggen. Ik pak dingen op, mag na een paar maanden zelfs dingen alleen doen en kan kennis delen met andere teams. Waarde toevoegen, dat kan ik nu! Maar wel na een goede bak geduld.

En die droombaan in de IT dan?

In het afgelopen half jaar heb ik een heleboel verschillende aspecten gezien van de IT. Technische zaken zoals werken met databases en het monitoren van datastromen, maar ook een heleboel sociale. Mijn 'droombaan' in de IT? Die heeft nog steeds geen vaste vorm.

Voor mij werkt dat ook niet zo: mijn referentiekader wordt nog steeds elke dag vergroot door nieuwe ervaringen, gesprekken met andere IT-ers en aanraking met nieuwe onderwerpen. Het is helemaal niet erg om niet te weten waar je wil eindigen. Ik ervaar het zelfs als een voordeel! Mijn bereidheid om dingen uit te proberen en nieuwsgierigheid zorgen ervoor dat ik ook dingen mág uitproberen. Krijg ik er geen energie van? Dan heb ik wél wat geleerd en zal ik mezelf nooit de beruchte 'wat als-' vraag stellen.

Zie jij nou, net als ik, geen specifieke droombaan voor je in de IT maar ben je wél supergemotiveerd, geïnteresseerd en nieuwsgierig? Stuur me dan een berichtje op LinkedIn! Ik vertel je heel graag meer.